
W tej analizie postaci Rembrandta spotykamy go u szczytu popularności w 1642 r., gdy jego ukochana żona nagle umiera zaś jego malarstwo przybiera ciemny, sardoniczny wydźwięk, który obraża zleceniodawców. Przed rokiem 1656 popada w bankructwo, znajduje jednak pocieszenie w ramionach pięknej służącej, Hendrickje; nie może się jednak z nią ożenić. Ich związek wywołuje pochopne osądy innych ludzi, jednak także pewną dozę szczęścia. W końcowych scenach spotykamy malarza w ostatnim roku życia, 1669, osłabionego fizycznie lecz o niezłomnym duchu.

Charles Laughton
Rembrandt van Rijn

Gertrude Lawrence
Geertje Dirx

Elsa Lanchester
Hendrickje Stoffels

Edward Chapman
Fabrizius

Walter Hudd
Capt. Banning Cocq

Roger Livesey
Beggar Saul
John Bryning
Titus van Rijn
Sam Livesey
Auctioneer

Herbert Lomas
Harmenzs van Rijn

Allan Jeayes
Dr. Tulp

John Clements
Govaert Flinck

Raymond Huntley
Ludwick